-در این ماه، به دادن صدقه اهتمام بیشتری شود
پیامبر اکرم (ص) در باب صدقه دادن می فرمایند : " لبخند تو بر روی برادرت صدقه است ، امر به معروف و نهی از منکر کردنت صدقه است ، رهنمایی کسی که راه را گم کرده صدقه است و دور کردن سنگ و خا ر و استخوان از راه صدقه است . "
2-برای ایمنی از بلاها، دعای زیر هر روز ده مرتبه خوانده شود:
یا شَدیدَ الْقُوی وَیا شَدیدَ الْمِحالِ یا عَزیزُ یا عَزیزُ یا عَزیزُ ذَلَّتْ بِعَظَمَتِکَ جَمیعُ خَلْقِکَ فَاکْفِنی شَرَّ خَلْقِکَ یا مُحْسِنُ یا مُجْمِلُ یا مُنْعِمُ یا مُفْضِلُ یا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَکَ اِنّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمینَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَکَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنینَ وَصَلَّی اللَّهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرینَ! (مفاتیح الجنان)
ای سخت نیرو، و ای سختگیر! ای عزیز، ای عزیز، ای عزیز! خوارند از بزرگیات همه خلقت. پس کفایت کن از من شرّ خلق خودت را، ای احسان بخش! ای نیکوکار! ای نعمت بخش! ای عطا دِه! ای که معبودی جز تو نیست! منزّهی تو! به راستی من از ظالمانم. اجابت کردیم برایش و نجاتش دادیم از غمّ و همچنین نجات دهیم مؤمنان را، و رحمت کند خدا بر محمّد و آل پاک و پاکیزهاش!
3-ـ «سیّد بن طاووس» نقل کرده است: در روز سوم ماه صفر، دو رکعت نماز بخوان که در رکعت اوّل سوره «حمد» و سوره «انّا فتحنا» (فتح) و در رکعت دوم سوره «حمد» و سوره «توحید» قرائت شود و پس از سلام نماز، صد بار صلوات بفرست و صد بار آل ابى سفیان را لعنت کن و صد مرتبه استغفار نما و آنگاه حاجت خویش را از خداوند بخواه. (ان شاء اللّه به هدف اجابت مى رسد).( اقبال، صفحه 587)
4ـ در روز اربعین (بیستم ماه صفر) زیارت امام حسین(علیه السلام) مستحبّ است و مورد تأکید قرار گرفته. در روایتى که «شیخ طوسى» از امام حسن عسکرى(علیه السلام) نقل کرده، چنین آمده است: نشانه هاى مؤمن پنج چیز است: به جاى آوردن پنجاه و یک رکعت نماز (17 رکعت نماز واجب و 34 رکعت نافله) و زیارت اربعین (امام حسین(علیه السلام)) و انگشتر را بر دستِ راست نهادن، و پیشانى را به هنگام سجده بر خاک گذاردن و بسم الله الرّحمن الرّحیم را در نماز بلند گفتن.
پاسخ امام رضا علیه السلام به علی مطهری !
اگر در زمان پهلوی شخصی چنین سخنی میگفت معلوم نبود در اعتراض به این گستاخی حوزه های علمیه چند روز تعطیل میشدند و چند عمامه به زمین میخورد !
واقعا حیف است برخی افراد به این ارزانی دنیا و آخرتشان را با هم به کمتر از پشیزی میفروشند.
اخیرا علی مطهری (1) نایب رئیس دوم مجلس شورای اسلامی در خصوص لغو کنسرت ها در مشهد گفته است: نباید در برخی از موضوعات افراط و تفریط شود. شاید اگر امام رضا هم بود پای کنسرت مینشست. برخی می گویند حریم امام رضا(علیه السلام) را حفظ نمی کنید که این موضوعات نیز باید مورد بررسی قرار گیرد!
بهتر است جواب وی را از خود حضرت بپرسیم ! امام (علیه السلام) در زمان حیاتشان جواب این بی ادبی را داده اند :
یونس روایت كرده است كه از خراسانى [حضرت امام رضا (علیه السلام)] درباره غنا پرسیدم و گفتم یكى از عباسىها خیال كرده كه جنابعالى غنا را اجازه مىفرمایید!
حضرت فرمودند: زندیق دروغ مىگوید! من چنین سخنى به او نگفتم كه غنا جایز است. (2)
همچنین امام (علیه السلام) در ضمن نامهاى به مامون ملعون ،گناهان كبیره را مىشمارد و یكى از گناهان كبیره را سرگرمى به آلات موسیقى معرفى مىفرماید. (3)
آقای مطهری سعی کنید برای پدر باقیات الصالحات باشید قدیمی ها خوب فرموده اند که اگر سخن گفتن نقره است، سکوت طلاست !
ذَلَّتْ بِعَظَمَتِکَ جَمیعُ خَلْقِکَ فَاکْفِنی شَرَّ خَلْقِکَ
یا مُحْسِنُ یا مُجْمِلُ یا مُنْعِمُ یا مُفْضِلُ
یا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَکَ اِنّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمینَ
فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَکَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنینَ
وَصَلَّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرینَ!
خوارند از بزرگی ات همه خلقت. پس کفایت کن از من شرّ خلق خودت را،
ای احسان بخش! ای نیکوکار! ای نعمت بخش! ای عطا دِه!
ای که معبودی جز تو نیست! منزّهی تو! به راستی من از ظالمانم.
اجابت کردیم برایش و نجاتش دادیم از غمّ و همچنین نجات دهیم مؤمنان را،
و رحمت کند خدا بر محمّد و آل پاک و پاکیزه اش!
اختلاس 8 هزار میلیارد تومانی از صندوق ذخیره فرهنگیان در حالی صورت گرفت که اختلاس انجام شده سبب بهت و تعجب همه شد، چرا که انتظار همگان از صندوق ذخیره فرهنگیان به عنوان یک مجموعه حل مشکلات اقتصادی فرهنگیان است.
با این 8 هزار میلیارد تومان می توانست مشکل خیلی از افراد جامعه را حل کرد.
وبلاگقلم ها آرام نمی گیرندنوشت:
تنها هفت ماه به زمان انتخابات ریاست جمهوری 96 باقی مانده استیعنی اینکه روحانی فقط هفت ماه فرصت دارد تا مشکلات خود را برای انتخابات 96 مرتفع کند.
مشکلات روحانی برای انتخابات96:
1-عدم تحقق وعده های قبل و بعد از انتخابات92
2-نداشتن کارنامه و عملکرد قابل دفاع برای مردم
3-عدم توانایی برای گشایش معیشتی تا انتخابات
4-نداشتن برنامه و تیم کارآمد برای حل مشکلات
5-ناکامی تئوری سهل اندیشانه ی اعتماد به آمریکا
و...
درنتیجهمشکلات فوق عملا دولت روحانی را با بحران های چند لایه مواجه کرده است« بحران اعتماد عمومی» «بحران مقبولیت» و «بحران کارآمدی» بخشی از این بحران ها می باشد.روحانی برای نجات از بحران های مذکور نیازمند دوقطبی سازی و رقیب تراشی است.
روحانی چنان چه موفق به دوقطبی سازی و رقیب تراشی نشود مجبور خواهد شدبه مطالبات مردم پاسخ بدهد و این مهم به معنای رقابت روحانی با خودش می باشد و در واقع اصلی ترین رقیب روحانی خود روحانی و عملکردش است.
وبلاگ سیدان نیوز نوشت:
محمدمهدی برومندی در یادواره شهدای شهر و بخش سیدان که همزمان با تاسوعای حسینی بود، حضور و عزاداری باشکوه و یاد و خاطره شهدای کربلا و شهدای شهر و بخش سیدان را برگ زرین مردم سیدان دانست و بیان کرد: بی شک جامعه و امت اسلامی باید عاشورا را زنده نگه دارد و به تعبیر زیبای امام(ره) این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه می دارد.
بقیه در ادامه مطلب...
ادامه مطلب
وبلاگ قلم ها آرام نمی گیرند نوشت:
آن روز که مردمان ناشناس ولیِ زمان خویش را تنها گذاشتند و یا در نبردِ با باطل تیغ بر حق مطلق کشیدند و از ترس جان ، حجت خدا، سرور جوانان اهل بهشت را تنها گذاشتند و پس از زخمی شدن حضرتش فریادِ " فریاد یا محمدا" سر دادند قضیه آغاز شد.
خلعت امامت به خواست خدا به تن حضرت حسین(ع) پوشانده شد تا پرده ای دیگر به مردمان نمایانده شود.پرده ای که در انتهای آن نیز جمعی رو سیاه شدند و عده ای بُعد زمان و مکان را شکستند و عاشورائی شدند و پا در رکاب همراهی حضرت نهادند.
" ما از امام حسین درس مذاکره آموختیم"، مذاکره ای آنقدر تند و مهربان که حر بن یزید را به صف بهشتیان گسیل داشت و مذاکره ی حجت حق با بنده ای حریص از مال و مقام تا بلکه وی را به راه حق و حقیقت رهنمون سازد.
تعداد یاران حسین(ع) کم بود.کمتر هم شد.شریعه را هم بستند و امام تحریم شد،اما تن به خواست کدخدای بی خدا نداد.دوره صلح امام مجتبی(ع) گذشته بود و مردم بدعهدی ها را دیده بودند و می بایست حجت بر ایشان تمام می شد که خاندان عصمت پس از آشکار شدن بدعهدی ها سر سازش ندارد با بدکاری که بر سر سفره غذایش مسکرات باشد و والیانش لایعقل مدعی دین خدا باشند.پسر رسول خدا(ص) سر سازش نداشت با کسی دین خدا و رسولش را تا آنجا لقلقه زبان داشت که خلیفه المسلمین بماند.
در روزهائیکه شریعه را بر ما بستند ، ما که بد عهدی از نابکاران و شیاطین دیده بودیم و حجت بر ما تمام بود،لکن به بهانه آب خوردن و نفس کشیدن و امثالهم ، دست به دست شیطان دادیم و پا به پایش قدم زدیم.
این صلح حسن با صلح حسن(ع) متفاوت بود، این مذاکره هم با مذاکره خون خدا با اشقیا تفاوت بسیار داشت. اما کلاه خود را قاضی کنیم و ببینیم که در پی فریاد های "للحسرتا"ی مان، آیا ولی زمان خویش را تنها گذاشته ایم؟
مبادا ولی مان را،شهید کربلایِ دیگری کنیم و تنها بر تنِ کشته اش بگرییم...
